Κόουτς Μέντι, σταμάτα να τους κάνεις πλάκα, δεν είναι πια αστείο...
Ο Σταύρος Γεωργακόπουλος αναλύει γιατί είναι μικρό το σκορ ώστε να αποτυπώσει το τι ακριβώς είδαμε από το πρώτο λεπτό του τελικού Κυπέλλου.
Οι τελικοί είναι πάντα ιδιαίτερα παιχνίδια. Ένα ματς, 90 λεπτά, όλα τα αποτελέσματα πάνω στο τραπέζι, με την παραμικρή λεπτομέρεια να κάνει τη διαφορά. Όχι, ο τελικός που είδαμε το βράδυ του Σαββάτου στο τερέν του ΟΑΚΑ, δεν ήταν ένας από αυτούς...
Ήταν ένα παιχνίδι που σχεδίασε, άρχισε και τελείωσε στο μπλοκάκι του Μεντιλίμπαρ. Ο Βάσκος τεχνικός και το επιτελείο του σχεδίασαν τα πάντα με κάθε λεπτομέρεια. Από τη συμπαγή ενδεκάδα, με τέσσερα σκυλιά στην άμυνα και τον Ροντινέι σε ρόλο χαφ-εξτρέμ όπως σε όλα τα δύσκολα φετινά παιχνίδια.
Με το πρώτο γκολ να έρχεται έπειτα από εξαιρετική κομπίνα πριν συμπληρωθεί το πρώτο 10άλεπτο. Υπεύθυνος γι' αυτό ο βοηθός Ρίκο Κάστρο που το είχε δουλέψει με τους παίκτες κι εκείνοι του αφιέρωσαν το γκολ ζεστό-ζεστό, μόλις το ξεφούρνισε ο σπουδαίος Ελ Καμπί.
Ένας Ολυμπιακός απόλυτα κυρίαρχος από το πρώτο έως το τελευταίο λεπτό, παρά τον... καθρέφτη που επιχείρησε ο Μίλαν Ράσταβατς. Μικρό το σκορ για να αποτυπώσει το τι ακριβώς είδαμε πάνω στο χορτάρι. Οι «ερυθρόλευκοι» έκαναν στην κυριολεξία επίδειξη δύναμης, ανέβασαν και κατέβαζαν το ρυθμό του αγώνα, λες και είχαν στα πόδια... θερμοστάτη, κέρδισαν τις περισσότερες μονομαχίες, όπως και τις δεύτερες μπάλες.
Τρεις μεγάλες ευκαιρίες έφυγαν τζούφιες από το πόδι του Τσικίνιο πριν καν συμπληρωθεί το πρώτο μισάωρο. Θα μπορούσε η γιορτή να έχει ξεκινήσει από πολύ νωρίτερα. Ακόμη και στο 1-0, ωστόσο, ένιωθες, σου έδινε την αίσθηση ο Ολυμπιακός, ότι το σκορ δεν είναι ρευστό, αλλά απόλυτα ελεγχόμενο.
